Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2007

Μεγάλο μέγεθος


Με αφορμή αυτόν τον παππού, θυμήθηκα έναν άλλον παππού που είχε έρθει στο περίπτερο πριν κανένα χρόνο. Μακάρι να ζει τώρα, γιατί ήταν πολύ μεγάλος ο άνθρωπος! 80 και βάλε!
Ήμουν περαστική απ' το περίπτερο και μ' άφησε για λίγο ο άντρας μου στη θέση του. Ένιωθα μεγάλη ανασφάλεια θυμάμαι, γιατί δεν ήξερα τις νέες τιμές, ούτε τις νέες μάρκες τσιγάρων που κυκλοφόρησαν όσο εγώ έλλειπα.
Να μην τα πολυλογώ, εξυπηρέτησα τους πελάτες όλους θα μπορούσα να πω, εκτός από έναν! Κι αυτός ήταν ο παππούς. Ήρθε απ' την πόρτα και μου λέει:
"Έχεις προφυλακτικά;"
"Και βέβαια έχω!"
Του δίνω ένα κουτί, μου το δίνει πίσω. Του δίνω άλλη μάρκα, μου το δίνει πίσω.
Απόρησα. Του έδειξα και τις πέντε μάρκες που είχαμε και δεν του άρεσαν.
Ήθελα και να τον ρωτήσω: "Τι θέλεις ρε παππού τελικά και δεν σου αρέσουν αυτά;" αλλά δεν ήθελα και να τον προσβάλλω, ούτε να τον πω και παππού.
Μου έλυσε την απορία όμως εκείνος.
"Θέλω μεγάλο νούμερο!" μου λέει νευριασμένος.
"Δεν έχουν νούμερα αυτά..." είπα ντροπαλά, αν και δεν ήμουν σίγουρη, εφόσον έλλειπα τόσο καιρό απ' το περίπτερο. Τόσα άλλαξαν! Γιατί να μη βγουν νούμερα και στα προφυλακτικά;
"Πως δεν έχουν; Εγώ παίρνω απ' αλλού το μεγαλύτερο νούμερο!" κι έφυγε νευριασμένος και κούτσα κούτσα...
Ήρθε ο άντρας μου και του είπα στεναχωρεμένη τι μου συνέβει.
Ο άντρας μου πέθανε στα γιέλια.
"Ας τού 'δινες ένα, λέγοντάς του ότι είναι το μεγαλύτερο νούμερο! Μήπως θα το φορούσε; Βρήκε γυναίκα και ήθελε να κοκορευτεί ο γέρος! Δεν το κατάλαβες;"
Πού να το καταλάβω η έρ'μη; Εγώ τα παππούδια τα αγαπάω πολύ και τα σέβομαι κι ας μου βγαίνουν και πονηρούλικα...
Κύκνεια άσματα είναι αυτά!
Να ζήσουν όλα τα παππούδια!